''Bir şey eksikti fakat bu neydi? Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet ümidini kesince, aklı geride ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm. ''
''Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.''
''Berlin'de yalnızsınız değil mi?'' dedi.
''Ne gibi?''
''Yani... yalnız işte... kimsesiz... ruhen yalnız... nasıl söyleyeyim... öyle bir haliniz var ki...''
''Anlıyorum, anlıyorum... tamamen yalnızım... ama Berlin'de değil... bütün dünyada yalnızım... küçüklükten beri...''