Duyduğunu düşlüyor, uykunun kollarındaki bir başkası, gerçek dünyanın dışsal müdahalelerini gizli korkularının diline çeviriyor.
Telefon ısrarla çalmaya devam ediyordu; ama Joe tam olarak uyanamamıştı. Telefonun sesi bu kez, Amanda Early'nin sarı hareli kahverengi gözlerini başının üstünde bir noktaya dikerek sakin ve huzurlu bir sesle durmadan tekrar ettiği bir cümleye dönüşmüştü: "Seni seviyorum, elveda. Seni seviyorum, elveda."