Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Uykuya varırken dahi aklımda sen,
var olurken, Tanrı ruhumu üflüyorken,
parçalarım birleştiğinde,
senin gözlerin değince vücuduma,
parçalandığım anda dahi; sen varsın yalnız içimde.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir evren oluşumunu ne vakit tamamlar?
Okyanuslara kavuştuğunda mı?
Ben seni sevince varolmuşum.
Şiire kulaç atmayı öğretmişim
Okyanustayız senden evvel,
Öyle yüzdüm varoluşun gizemli içinde.
Seninle, yalnız senin ellerinle.
-Letavitsa
“Varsın yüzüm güzel olmasın, fakat asil, manalı ve bilhassa fevkalade zeki görünsün,” diye düşünüyordum. Ama bir yandan da yüzümde asla bu kadar mükemmel manalar bulunamayacağını kesin olarak bilmenin acısını duyuyordum.