Mihrü Mah
@Lethergo
Ümmü Süleym
Ey teslimiyet! Senin adın İslamdır!
Aliya İzzetbegoviç
Şiir şifadır..
Kıllet-i taam, Kıllet-i menam, Kıllet-i kelam
Hissedebiliyormusunuz?
Ömrümüz buz misali eriyip gidiyor..
Tıpkı Asr suresin de,
Asra yemin ederim ki,
İnsan gerçekten ziyandadır..(137)
dediği gibidir ömür ve geçip giden zaman,
Tıpkı Sermayesi buz olan adamın hali, gibidir halimiz
Zaman da asıl sermayemiz olan ömrümüzü tüketiyor.
Saniye saniye...
Dakika dakika...
Ömür buzumuz eriyor...
Sattık sattık,
satamazsak eriyip gidiyor,
ömrümüz, gençliğimiz, güzelliğimiz, sağlığımız,boş vaktimiz.
Kıymetini bilip değerlendirebiliyorsak
ne ala
Boşa geçip gidiyorsa ömrümüz
eyvahlar ola.
Ölenlerden, yok olup gidenlerden,
söyleyipte söylemez olan dillerden, haber gelmeyen yerlerden,
vedasız gidişlerden ibret alabiliyorsak ne ala,
değiştirmiyorsa halimizi,
etkilemiyorsa bizi,
İşitmiyorsa kulaklarımız,
titremiyorsa kalplerimiz
ölülerden say gitsin geçmiş ola...
Reklam
Şimdi okumak için elinde vakti olanlara
avazım çıktığı kadar sesleniyorum: Ey
Allah'ın kulları okuyun... Şu üstünüze çöken, şu bizi boğan, şu birbirimize küfrettiren,kurşun sıktıran, şu bombaların patladığı, şu
insanların solgun yapraklar gibi caddelere döküldüğü, şu enflasyon paraları ile kurşunlanan vitrinlerden, şu insanları koltuklarına mıhlayan televizyondan, şu yaşamayı işkence haline getiren zam haberlerinden, şu anarşi bültenlerinden kurtulmak istemez misiniz? Kitaplara dönün, okurum diye aldığınız, masanızın üzerine bıraktığınız kitaplara dönün. Kütüphanenin raflarında unuttuğunuz kitaplara dönün.
Barış için kitaplara dönün. Oh dünya varmış!.. diyebilmek için kitaplarınıza dönün. Bakın, dünyada gül yetiştiren adamlar da varmış..
Kelimenin Dirilişi, Erdem Bayazıt
Ey gönlüm, derdin varsa eğer uyan uykudan! Seni yemen ve uyuman için getirmediler. Farz edelim cümle alemi yedin, ölümden kurtulamazsın savaşsan da! Kendinden daha ne kadar zarar göreceksin? Ey kendine afet olan! Afet, musibet sensin; kalk kendi önünden.”
Feridüddin Attâr / Esrarname
Biz, Allah'a güvenmeyi beceremedik. Bir
şeylerin peşinden koşarken nasip kelimesinin kavramını da unuttuk zannımca... Hep kendimiz yaptık sanıyoruz.
Kendimiz aldık.
Kendimiz başardık.
Kendimiz tırnaklarımızla elde ettik bunca şeyi. Öyle diyorlar. Hiç inanmıyorum. Allah'ın yardımı olmasaydı yapılabilir miydi? Hasta olduğunda yatağından kalkamayan aciz insanoğlu, tek başına kuvvetli olabilir miydi?
En küçük şeyde korkuya kapılan insanoğlu, tek başına mücadele edebilir miydi? En ufak olayda hayatını alt üst edebilen bir insan, her şeye göğüs gerebilir miydi? Zannetmiyorum.
Yalnızca Yüce bir kuvvetin desteği ile
yapılabilirdi bunlar.
Göremedik.
Göremiyoruz.
Görmemeye de devam ediyoruz...
Diyorum ya, biz Allah'a güvenemedik.
O yüzden bunca dert arasında boğulup
kalışımız...
Puan vermedi·224 syf.·
129 günde okudu
·2022 19. kitabı
Reklam