Gökyüzü, hüzün sessizliği
Kelimeler hiçbir şey
Sırt çevirdim anlatılan yalanlara
Daha da yalnızım
Bir olamıyorum, isyan değil bu
Rahat bırakılma isteği
Anladım anladım
Daha da söylemeyin
İnsanlar tuhaf bakar
Kaldırımlar soğur, yabancılara
Yalnızlıklar bir olur düşmanla
Vurur en zayıf yerlerinden
Yağarken hüzünler çığ gibi
Bilinmeyen bir kentte
Düşmanlar arasında tek
Bilirmisin sevilmek isteğidir
Sevmek, yalın, katmansız
En acımış yerlerinden, en sevilmemiş
Acılarından, iç içe geçmek
Katlanarak eğrisine zamanın
Büken, zayıflatan, kanatan
Büyük bir kaçış
Ölümü beklemenin hüznünden
Ben şimdi karanlıklar içinde
Bir gölge olmuş, dolaşıyorum
Kayıp şehirlerin, acıların ardından
Sorular ardımdan gelir