İnsanlar nazarında iyilik, kötülük, bozukluk, düzensizlik,manasizlik, alçaklık, yükseklik, münasebetsizlik gibi görünen şeylerin hepsi izafidir.Bunlar, insanların kâinat nizamı ve ahengi hakkındaki görüş noksanlıklarının neticelendirdiği kısır hükümlerden ibarettir.Bir arslanın,kendisini müdafaadan aciz bir geyiğe saldırarak onu yavrularına yedirmesi, büyük balıkların küçük balıkları yutması,nebat,hayvan ve insan alemlerinde sayısız kıtallerin birbirini yiyişlerin; dünyanın kurulduğu andan itibaren mütemadiyen tevali etmesi, insanların birbirlerine saldırarak kendi huzur ve rahatlarını yok etmeleri, sayısız azap ve işkence ile dolu olan günlerini kendi fiil ve hareketleriyle bizzat kendileri davet etmesi ve nihayet dünyayı kendileri için bir cehennem,bir zindan haline koyması gibi çirkin görünen haller haddizatında, büyük ahengin icaplarına uygun idare mekanizmasına mensup vazifelilerin kontrolleri altında cereyan eden lüzumlu, zarurî ve muhakkak surette hayırlı durumlardır.Bunlar bütün varlıkların ve insanların daima yeni inkişaf kademelerini hazırlamak gayesine göre yürüyen âlemin büyük nizam ve ahengi içinde akıp giderler.İnsanlar bu durumu ancak tekamülleri nispetinde görebilirler ve göreceklerdir.Bunlarin tekamül nizamında ve kâinatın umumî ahengi içinde hiçbirisi lüzumsuz,boş, çirkin ve abes değildir.