sinan
@Letta
2 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·272 syf.·
129 günde okudu
·2018 5. kitabı
8/10
50 günde okudu
·2018 4. kitabı
Ayrıca Mekke müşriklerinin hemen her birinin kendilerine has/özel kitap ya da sahifeler indirilmesini istemeleri, bilinenin aksine o ortamdaki okuma yazma oranının söze dayalı bir kültürde yeterince
Puta Tapmak
Kur'an'ın indiği dönemdeki "put" anlayışının taşa-toprağa tapma şeklinde anlaşılması, farkında olmadan nüzul ortamını fazlasıyla iptidai(ilkel) kılmaktadır. Cahiliye devri olarak bilinen bu ortamın kültürel ve sosyal açılardan bir hayli basit ve gelişmemiş gösterilmesinin altında Rasûlullah(sav)'ın alacağı vahyin kendisi tarafından ortaya atılmış bir bilgi olamayacağı düşüncesi yatar. Hâlbuki bu endişeye gerek yoktur. Çünkü ilahî vahiy, bütün zekâsına ve kabiliyetlerine rağmen bir beşerin elinden çıkabilecek bir üründen çok daha fazlasını ihtiva eder. İndirilmesinin üzerinden bin dört yüz sene geçmiş bir vahyin ne Allah'a aidiyeti ne de evrensel yönünün cahiliye devri şartlarıyla ispat ve izah edilmeye ihtiyacı yoktur. Bu ihtiyaç, ancak Kur'an'ın ilk muhatapları açısından söz konusu edilebilir. Ama bu güne kadar gelinen süreç, Kur'an'ın Allah'ın kelamı olarak evrensel doğruları dile getiren bir değer olduğu hususunda endişeye yer bırakmayacak kadar çok örnek sunmuştur. Hâl böyleyken cahiliye devri tasvirlerinde Muhammed(sav) ve yaşadığı çevre ile ilgili olarak çizilen çerçevenin bu basitlikten kurtarılması gerekir. Bu anlamda Mekke cahiliye devri yeterince iyi tahlil edilseydi, putlara taptığı söylenen insanların aslında sanıldığı kadar ilkel ve basit görüşlü olmadıkları bilinirdi. Nitekim Kur'an'ın nüzul ortamındaki zihin yapısının, taşıdığı muhtevayı anlamak bakımından belli bir seviyede olması gerektiği düşünülürse en azından bu seviyeye uygun bir kültürel ortamın var sayılması bir zarurettir.