“Herkes gençlerin sorunlarından ve toplumda yarattığı problemlerden dolayı anne babaları suçlar. İntihar eden, uyuşturucu bağımlılığının kurbanı olan ve ağır ya da sorunlu duygusal problemler yaşayan çocukların ve gençlerin hızla artan sayısını ortaya koyan ürkütücü istatistik sonuçlarını inceleyen ruh sağlığı uzmanları tüm suçun ebeveynlerden kaynaklandığını haykırmakta. Siyasi liderler ve kolluk kuvvetleri; çete üyeleriyle, katil ruhlu gençlerle, şiddet yanlısı öğrencilerle ve suçlularla dolu bir nesil yetiştirdikleri için aileleri suçlamaktalar. Çocuklar okulda başarısız olduklarında ve umutsuzca okuldan ayrıldıklarında ise öğretmenler ve okul yönetimi ailelerin hatalı olduğunu öne sürüyor; ancak kim ailelere yardım ediyor? Çocukları yetiştirirken daha etkili ve başarılı olmalarına yardım etmek için ne kadar çaba harcanıyor? Ebeveynler yaptıkları hataları ve neleri daha farklı yapabileceklerini nereden öğrenecekler? Ebeveynler suçlu; ama eğitimsiz. …”
Züleyha gülümsedi, açıldı bütün beyaz zambaklar, bütün bahçelere bahar geldi. Züleyha gülümsedi, mamur sarayların ve yıkık sarayların kentinde bütün dilenciler bir eşi daha bulunamayacak devletle donandılar. Başını önüne eğen meczub sessiz ve sakin geldiği gibi çekiliverdi. O günden sonra Mısır'ın lisasına, sadaka vermek anlamına gelen yeni bir deyim yerleşti: Züleyha'nın gülümsemesi.