Nəsibə Almasova
@Levin_
17 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Martı Fetcher birdenbire onları gerçek kimlikleriyle görüverdi. O bir an, sevmekten öteydi duyguları, aşık oldu gördüğüne. Sınır yok mu, Jonathan? Böyle düşündü ve gülümsedi. Öğrenme yarışı başlamıştı.
+Jonathan!
-Sevgili Fletch! Gözlerinle gördüklerine inanma. Dış görünüştür onlar yalnızca,sınırlıdır.Kavrayışınla bak, öğrendiklerinin bilincine var ve böylece uçmayı öğreneceksin
Yok Fletch, o değil sevdiğim! Kin ve kötülüğü sevmezsin elbet. Ama gerçek martıyı her birinin içindeki iyi yanı görebilmelerine yardımcı olmalısın. Sevgiden benim anladığım budur. Üstelik bir kez tadına vardın mı, vazgeçemezsin bu işten.
Kanat ucunuzdan kanat ucunuza bedeninizin tümü, aslında düşüncenizin somutlaşmış biçimidir.Düşüncülerinize vurulan zinciri kırın, göreceksiniz ki bedeninizde zincirlerini koparıp atacaktır...
+Jonathan bir sevinç çığlığı atdı. BAŞARDIM!
-Elbette başardın. Ne yapdığını bilirsen daima başarırsın.