Uzmanlığınız, profesyonelliğiniz, duyarlılığınız anne olunca farklılaşıyor. Anne ve baba olma kararımızla başladı her şey. Yıllardır özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklarla çalışınca, bizim de engelli bir çocuğumuz olabilir endişesiyle olgunlaştı her şey. Hamilelik öncesi eşim de ben de tüm sağlık kontrollerimizi yaptırmıştık. Ve işte beklenen an geldiğinde, hamile olduğumu öğrendiğimde, içimde sevgi, aşk, mutluluk tarif edilemeyecek birçok güzel duygunun yanında garip bir endişe ve hüzün oluşmuştu. Bu duygulara sebep olan özel eğitim sürecinin içinde bir çok hikayeye şahit olmamdı. Dokuz ay boyunca aylık düzenli kontrollerim, testlerim, uygulanan tedaviler, ultrason görüntüleri her şeyin yolunda gittiğini söylese de, içimdeki korkuyu, tedirginliği hiç atamamıştım. Çünkü bazı özel durumlar erken tespit edilse bile, bazı gelişim sorunları erkenden ortaya çıkmıyordu. Tam dokuz ay, çocuğun getirdiği sancıdan çok, içimdeki tedirginliğin sancısıyla geçmişti. Doğumu sorunsuz bir şekilde geçirip, çocuğumu kucağıma verdiklerindeki his tarif edilemeyecek güzellikteydi, bu duyguyu her kadın ve erkeğin yaşayabilmesini dilerim. Hastaneden çıkıp, eve geldiğimizde çocuğumla baş başa kaldığımızda evet ben artık bir anneyim dediğim an, eğitimci kimliğimi bir kenara koyamadığımı da fark ettim. Çünkü sese tepki veriyor mu, ışığa tepki veriyor mu, vb. birçok gelişimsel özellikleri çocuğumda takip ettim. Bu istemsiz gelişen bir süreçti ve tam iki yıl sürdü. Şimdi çocuğum 3 yaşında ve Allaha çok şükür sağlığı, zihinsel ve bedensel gelişimi normal. Bir anne ve baba daha ne ister…
Çok karmaşık duygularla geçen 3 yılın ardından, çocuğumla geleceğe umutla bakabilmenin mutluluğunu ve huzurunu yaşıyorum. Ve her anne babanın aynı duyguları yaşayabilmesi için bir adım atmak istedim ve bu adımın