Leyla Rahşan Karavelioğlu
@LeylaRahsan
Anne baba olmaya karar verme süreciPsikoloji
ANNE BABA OLMAYA KARAR VERME SÜRECİ:
Evlendiniz ve anne baba olmaya karar verdiniz. Ama bu sürece bedeniniz, genleriniz, psikolojiniz hazır mı acaba? Bunları hiç düşündünüz mü? Öncelikle hamile kalmak isteyen anne adayı bedenini hazırlamalı, sigarayı, içkiyi, düzenli olarak aldığı anti depresan ilaçlarını veya kas gevşeticilerini, ağrı kesicilerini, gebelik önleyici iğne ve ilaçlarını kullanıyorsa mutlaka bırakmalı ve bıraktıktan sonra, et, sebze ve meyve ağırlıklı olan ve ara öğünlerin bulunduğu bir beslenme düzenine kendisini hazırlamalı. Anne adayı Folik asitin ve diğer vitaminlerin içinde bulunduğu ilaçlara başlamalı, eğer anemi hastasıysa demir eksikliği için olan ilaçlardan kullanmaya başlamalı, kilosu olması gereken kilodan fazla ise kilosunu vermeye başlayarak vücudunu hazırlamalıdır.
*Anne adayının unutmaması gereken şey; vücudunda ki zararlı maddelerin atılımının sağlanması ,.demir depolarının dolması ,dengeli düzenli beslenme alışkanlığının oluşması ,kilolarınızı vererek rahat bir hamilelik geçirebileceğiniz uygun kiloya gelmeniz için vücudunuzun zamana ihtiyacı bulunmaktadır. Bu yüzden vücudunuzun hazırlanma süresi en az üç ay olmalıdır. Üç ay sonunda bunları yaptıktan sonra hamile kalırsanız daha sağlıklı bir hamilelik geçirmeniz için gerekli olan şartları yerine getirmiş olursunuz. Bunları yapmak size zor gelebilir ama yapmadığınız zaman neler olabilir bir düşünelim
Sayfa 13 - Bookcase
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Uzmanlığınız, profesyonelliğiniz, duyarlılığınız anne olunca farklılaşıyor. Anne ve baba olma kararımızla başladı her şey. Yıllardır özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklarla çalışınca, bizim de engelli bir çocuğumuz olabilir endişesiyle olgunlaştı her şey. Hamilelik öncesi eşim de ben de tüm sağlık kontrollerimizi yaptırmıştık. Ve işte beklenen an geldiğinde, hamile olduğumu öğrendiğimde, içimde sevgi, aşk, mutluluk tarif edilemeyecek birçok güzel duygunun yanında garip bir endişe ve hüzün oluşmuştu. Bu duygulara sebep olan özel eğitim sürecinin içinde bir çok hikayeye şahit olmamdı. Dokuz ay boyunca aylık düzenli kontrollerim, testlerim, uygulanan tedaviler, ultrason görüntüleri her şeyin yolunda gittiğini söylese de, içimdeki korkuyu, tedirginliği hiç atamamıştım. Çünkü bazı özel durumlar erken tespit edilse bile, bazı gelişim sorunları erkenden ortaya çıkmıyordu. Tam dokuz ay, çocuğun getirdiği sancıdan çok, içimdeki tedirginliğin sancısıyla geçmişti. Doğumu sorunsuz bir şekilde geçirip, çocuğumu kucağıma verdiklerindeki his tarif edilemeyecek güzellikteydi, bu duyguyu her kadın ve erkeğin yaşayabilmesini dilerim. Hastaneden çıkıp, eve geldiğimizde çocuğumla baş başa kaldığımızda evet ben artık bir anneyim dediğim an, eğitimci kimliğimi bir kenara koyamadığımı da fark ettim. Çünkü sese tepki veriyor mu, ışığa tepki veriyor mu, vb. birçok gelişimsel özellikleri çocuğumda takip ettim. Bu istemsiz gelişen bir süreçti ve tam iki yıl sürdü. Şimdi çocuğum 3 yaşında ve Allaha çok şükür sağlığı, zihinsel ve bedensel gelişimi normal. Bir anne ve baba daha ne ister…
Çok karmaşık duygularla geçen 3 yılın ardından, çocuğumla geleceğe umutla bakabilmenin mutluluğunu ve huzurunu yaşıyorum. Ve her anne babanın aynı duyguları yaşayabilmesi için bir adım atmak istedim ve bu adımın
Sayfa 9 - Bookcase