Leyli_devran
@Leyli_devran
222 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"Dünya, sevdiğini arayan için büyük bir yermiş, anlamış oldum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Kendi planlarımızı yapıyorduk ama kaderin de planları olduğunu unutmuştuk."
Selam
İlerde Hep Yalnız, Abdullah Aren Çelik’in ilk kitabı. Benimde tanışma kitabım diyelim.
Evde kaldığımız şu günlerde, bir koşu, kitapla birlikte yıllardır gidemediğim, Diyarbakır havası ve kokusu aldım. Bir an çocukluğum, dimağımda buruk bir tat bırakıp, öylece göz kırparak, selam verip, uzaklaşarak, geçip gitti.
Neyse efendimmm biz gelelim kitaba;
Roman, Diyarbakır’ın Pasur (yeni adıyla Kulp) ilçesinde geçiyor. Birbirinden farklı dört karakterin, bir araya gelip, bir haritanın peşinde “Zeyus’un” definesini bulmaya çalışırken ki başlarına gelen macerası diye özetleye biliriz.
Kitap iki bölümden oluşuyor;
Birinci kısım karakterlerinin hayatlarını ve yaşadıkları ortamı, o zamanın şartlarını anlatma şeklinde diyelim.
İkinci bölümde; define için yollara düşmeleri ve bu yolculuğun boyutları. Asıl arayışları ve kendi iç dünyalarındaki yolculukları diye biliriz.
Romandaki karakterlerin hepsi de bir şekilde kapanmayan yara almış ve sürekli o yaraları kaşıyan insanlar olarak yer alıyor. Zeyus’un definesini bulmak için çıkılan yolculuk, çok geçmeden karakterlerin kendi iç dünyalarına yaptıkları bir yolculuğa dönüşür. Ve bu insanların Büyük umutlar ve hayallerle çıktıkları, arayışları aslında, yazarın deyimiyle “dışsal bir yolculun içsel bir yolculuk ile yer değiştirmesi ve özünü bulma çabası...” ile son buluyor.
Roman boyunca, bölüm başlarına, Dino Buzzati, Didem Madak, Tim O’Brien, Dostoyevski, Emerson, Montaigne, Mevlana, Kemal Varol, Cemil Kavukçu, Ursula K. L. Guin gibi sevdiğim isimlerden alıntılar, epigraflar da yerleştirilmişti ki daha bir lezzetlendirdiği gibi verilmek istenen ortak mesajları bir araya da toplamış. Tabi ki bana göre mesajın temeli hep bir “Arayış”.
Öyle sıradan bir hikaye gibi görünen fakat bizleri bir yandan, düşündürüp bir yandan da, astral
PolisiyeEdebiyat
Selam
Modern polisiyenin klasiklerinden olan İsveçli yazarlar Maj Sjöwall ve Per Wahlöö’nün 1960 ve 70’lerde yazdıkları on kitaptan oluşan Martin Beck serisini okumaya devam.
.
“Bu zamana kadar yazılmış en özgün, en sürükleyici ve en derin polisiye serilerinden biri.” Der üstad Michael Connelly. Gerçekten de kendine has bir tarzı var serinin.
Martin Beck’in, şiddetten çok, gri hücrelerini çalıştırarak, olayları bulmaca gibi, parçaları bir araya getirerek çözme yeteneğini seviyorum. Gittikçe daha da keyifli bir hal alacağını düşünüyorum serinin.
Malum Philip Kerr kitapları, hep araştırma yaptırıyor. Gunther, Beck derken, siyasi, politik, casusluk, gündem vs derken konusu bana başka bir şeyi çağrıştırdı.
Şöyle ki; konuyla alakasız belki ama bana ; Budapeşte’nin Kızıl Ordu’nun işgali sırasında, Sovyet otoriteleri tarafından, casus olduğu şüphesiyle göz altına alına ve sonra ortadan kaybolan, Raoul Wallenberg’i ve sanki konu olarakta birazcık anımsattı gibi geldi ne bileyim.
Budapeşte’de, 1944’te İsveç Özel Elçiliği görevini yapan Wallenberg, Yahudilere dokunulmazlık sağlayan pasaportlar vererek, resmî olarak dokunulmaz kabul edilen binalarda, binlerce Yahudinin hayatını kurtarmış ve sonrasında da duman olmuştu tabiri caizse. Tabi sonrasında, Moskova’daki KGB ‘nin ana üssünde, KGS hapishanesinin bulunduğu Lubyanka binasında öldüğü iddia edildi. Wallenberg’ün KGB Sovyet Hükümeti tarafından yakalanması, casus olduğu şüpheleri, ölümü ve Amerikan istihbaratıyla olan bağları tamamen sır ve farklı spekülasyonlara neden oldu. Vs vs. Sıkmayayım sizi fazla detaylarla neyse işte.
.
Velhasıl yine tarih yine gizem ve güzel bir klasik kitap okumuş oldum. Konu bakımından, aslında, kitabı kurgularken karakterleri, olay ve olay örgülerini tam bir araştırmacı gazeteciliğin verdiği