Yarasının farkına varmış,
Acıdan sıyrılan tebessümlerime,
İki kelime hediye ettim,
SENİ YAŞIYORUM,
Datça misali masmavi gözlerinde.
ARAFTA MÜNZEVİ BİR ADAM
Üstümdeki örtüyü çekiyorum, çekiyorum gelmiyor. Hepsi bu kadarmış zaten. Yarı yerim açıkta. Buz tutmuş gibiyim. Karanlık yolda ilerlerken mezarlık tarafında kalan tarafın ürperir de titrersin ya korkudan, işte tam da öyle.
Mustafa UÇURUM