Üstümdeki örtüyü çekiyorum, çekiyorum gelmiyor. Hepsi bu kadarmış zaten. Yarı yerim açıkta. Buz tutmuş gibiyim. Karanlık yolda ilerlerken mezarlık tarafında kalan tarafın ürperir de titrersin ya korkudan, işte tam da öyle.
Mustafa UÇURUM
İnsandır bu;
Gün gelir ekmeğe, aşa
Bir belalı baş ile kuru taşa
Gözlerinden katre olmuş, dinmeyen yaşa,
Bir de gönlüne düğümlenmiş aşka
GAM YÜKLERMİŞ.
((ARAFTA MÜNZEVİ BİR ADAM))