Sait Telli

Otuz sekiz yaşındayım ve her yıl biraz daha gençleştiğimi hissediyorum, çünkü her yıl, ömrüm boyunca hiçbir şey gerçekleştirmemeye biraz daha yakın oluyorum.
Sayfa 104·Kitabı okuyor
Edebiyat
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İçimde yaşayan sıkıntı bana hep ölü odalara layıkmış gibi geldi. Ama ne ona yakışan konutu verebildim, ne de hoşuna gidebileceği atmosferi... Ne zavallı bir hayat benimki; çok şey hissedip, yeterince yaşamıyor!
Sayfa 69·Kitabı okuyor
Edebiyat
Kendimi asla gözden düşmüş hissetmemiştim. Bana bu zevki bahşettiğiniz için size ne kadar minnettarım bayım! Çok nefis ve sanki çok uzaktan gelen tensel bir haz bu... Biz anlaşılmayız, bunun farkındayım...
Sayfa 65·Kitabı okuyor
Edebiyat
Zaten tabut sımsıkı kapalı değildir; soluk alamadığını hissedecek kadar soluk alabilirsin.
Sayfa 63·Kitabı okuyor
Edebiyat
Ruhum üşüyor; nasıl iyice örtünürüm bilmiyorum. Ruh üşümesine ne cüppe var ne palto. Ruhunun üşüdüğünü hisseden insan artık bir daha bunu unutamaz.
Sayfa 62·Kitabı okuyor
Edebiyat