Özgür Öztaş
@LiberteLit
Kelimeler, özgür bırakıldığında gerçek olur. Şiirlerim, sokakların sesi, suskun kalplerin yankısı. Unutma her harf, ruhun zincirlerini kırar..
2 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Suskunlukta SaklıŞiir
Sana söylemeye çekiniyorum
Çünkü kelimeler, bir kez dudaklardan düşerse
Geri toplanmaz
Ve bazı duygular
Ancak sessizlikte büyür
Açığa çıktığında ise
Rüzgârda dağılan taneler gibi
Eksilir, parçalanır
Sen
Güneşin en kırılgan anısın
Gökyüzüne dokunmadan önce
Denizin yüzünde gezinen ince ışık
Elinin değmediği bir çiçeğin
Yine de sana kokusunu sunması gibi
Varlığın,
Dünyayı daha yaşanır kılıyor
Saçların
Rüzgârın elinde savrulurken
Ben, uzaktan bakıp
O esintinin yerinde olmak istiyorum
Ama yaklaşamıyorum
Çünkü bilirim
Fazla yaklaşmak bazen
Güzelliği bozar
Gözlerin
Gecenin ortasında açılmış
İki derin pencere
Reklam
Susmak Bile YetiyorŞiir
Ne çok konuşuyor insanlar,
durmadan, susmadan
bir kelimeye diğerini ekliyorlar.
Ama biz,
yan yana susmayı öğrendik.
Yanındayken dünya sakinleşiyor,
kafamda dönen düşünceler sıraya giriyor,
ellerimi nereye koyacağımı bile bilmiyorum bazen
ama biliyorum ki
yanında fazlasına gerek yok.
Birlikte yürürken,
birlikte dururken,
hatta birlikte hiçbir şey yapmazken
kalabalığın içinden sıyrılıyoruz.
Çünkü senin yanındayken
kendimi anlatmaya uğraşmıyorum,
kimseye kendimi kanıtlamaya çalışmıyorum.
Ve belki de bu yüzden,
susmak bile bana yetiyor.
Yanına oturuyorum,
kafamı omzuna bırakıyorum,
kelimeler çekiliyor aramızdan,
sessizliğin bile nefesin gibi huzur veriyor.
Zaman ağırlaşıyor yanındayken,
birlikte geçirdiğimiz saniyeler
AnlaşılmakŞiir
Sen,
bir bilmece değilsin…
ne bir oyun,
ne de bir denklem.
Çözülmeyi değil
duyulmayı beklersin.
Kelimelerinin ardında
bir sır değil,
bir sığınak var.
Sana susarak yaklaşmak gerek,
gözlerinle konuşmak,
yüzünü okşar gibi bakmak gerek
kalbine...
Çünkü sen,
bir çığlık atmazsın hiçbir zaman —
ama içinden geçen
bin fısıltı olur…
duyan varsa.
Sen karmaşık değilsin,
sadece derinsin.
Her adımda başka bir katmana inen,
her sessizlikte kendini yeniden doğuran
bir ruhsun.
Anlaşılmak istersin —
yargılanmadan,
dokunulmadan bile…
Tanıdık AdımlarŞiir
Adımlarım yeni,
ama her taş,
her köşe,
bir anı fısıldıyor kulağıma,
tanıdık bir melodi gibi.
Gözlerim keşfederken,
kalbim hızla atıyor,
bir yerde daha önce durmuşum gibi,
hatırlamıyorum ama hissediyorum.
Rüzgâr usulca dokunuyor,
bir eski dostun elini tutar gibi,
yollar açılıyor önümde,
hem yabancı hem evim gibi.
Her adımda bir heyecan,
yeni keşfedilen bir dünya gibi,
dudaklarımda gülümseme,
gönlümde serin bir bahar sabahı.
Zaman duruyor aniden,
nefesim hafifliyor,
kalbimde bir melodi çalıyor,
adımlarım ritme dönüşüyor.
Her köşe yeni bir sır,
her sokak bir davet,
tanıdık ve yabancı,
bir keşif, bir başlangıç.
Ah Şu HavalarŞiir
Bu güzel havalar,
göğe en çok yakışan maviliği
kalbime giydirdi ilk,
sonra üstüme yıktı sessizliğini.
Güneş öyle nazlı dokunuyor ki tenime
sanki yıllardır özlemişim de
şimdi kime sarılacağımı bilmiyorum.
Rüzgâr eserken
birinin adını getiriyor usulca,
ama ben artık kimseye cevap vermiyorum.
Bu havalarda
her sokak sanki birlikte yürüdüğümüz bir yol,
her ağacın altında biraz eski ben kalmış.
İçim kıpır kıpır ama
hiçbir yere varamıyor duygularım.
Pencereler açılıyor,
kuşlar öyle bir ötüyor ki
kendimi geçmişin kucağında buluyorum.
Hiçbir şey yapmadan
her şeyi hissediyorum bugünlerde.
Bir çay demliyorum mesela,
ama aslında
beklediğim bir sesin içini ısıtmak istiyorum.
Reklam