Özgür Öztaş

Özgür Öztaş
@LiberteLit
Okur
Kelimeler, özgür bırakıldığında gerçek olur. Şiirlerim, sokakların sesi, suskun kalplerin yankısı. Unutma her harf, ruhun zincirlerini kırar..
2 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Goriot BabaHonore de Balzac
Sevme SanatıErich Fromm
68Kitap3Takip edilen4Takipçi0İnceleme2Alıntı41İleti
Kitapları
Yorumlar

Özgür Öztaş

@LiberteLit·
Geceyle Konuşmak
Gece olunca daha net duyuluyor iç sesler çünkü dünya susuyor ve insan kendine kalıyor. bir pencere açık bırakıyorum her gece rüzgâr girsin diye değil belki biri gelir diye— gelmiyor. saatler geçiyor ama zaman duruyor içimde çünkü bazı duygular ne ileri gider ne geri döner. kendi sesimle baş başayım yine birkaç düşünceyle tartışıyorum kim haklı bilmiyorum ama hep ben üzülüyorum sonunda. geceyle konuşuyorum bazen çünkü gündüz anlamıyor beni o karanlık içinde daha açık oluyor bazı şeyler.
Reklam

Özgür Öztaş

@LiberteLit·
Henüz Başlamadan
Bazı şeyler hiç yaşanmadığı hâlde iz bırakır çünkü içimizde bin defa yaşanmıştır aslında. seni tanımıyordum tam olarak ama tanımak istiyordum yavaşça bir yabancının gözlerine alışır gibi… bir cümle kuracaktım gülümseyerek başlatacaktım her şeyi ama susmak daha kolay geldi. Çünkü bazen bir adım atarsın ve her şey kırılır bazen de hiç atmazsın ve içten içe çürürsün. sen gittin ama biz başlamamıştık bile ve belki de o yüzden bu kadar çok kaldın içimde.

Özgür Öztaş

@LiberteLit·
uyanmasam
Bir rüyanın içindeydim dün gece sanki dünya orasıymış gibi sakindi ve ben hiç acele etmeden yürüyordum. sen de oradaydın ama hiç konuşmadık çünkü rüyada bazı şeyler söylenmese de anlaşılır. bir ağaç gölgesinde bekliyordum seni geldin, oturdun ve biz sadece sustuk— ne güzeldi. uyanmak istemedim sabaha çünkü o rüyada hiç kimse yarım değildi hiç kimse gitmiyordu. gerçek ne zaman içeri girse herkes birer birer kayboluyor ve ben hep en son kalıyorum.
Şiir

Özgür Öztaş

@LiberteLit·
Gitmeden önce
Kapının önünde duran sessiz bir düşünceyim bir adım daha atarsam her şey değişecek. karar vermek kolay sanılır ama bazen durmak gitmekten daha çok parçalar insanı. elini kapı koluna koyduğunda bir şehir kadar ağırlaşır omuzların çünkü gitmek sadece uzaklaşmak değildir, geride bırakmaktır. ve bazı kararlar verildiği anda değil, susulduğu anda başlar. ardından bakmamak kendini inandırmakla olur ama içindeki ses hep dönmeni ister. gitmeden önce bir daha düşündüm— ve yine sustum. çünkü bazı gidişler sesle bozulur.
Şiir

Özgür Öztaş

@LiberteLit·
Adımların Sessizliği
Bir sabah vaktiydi, rüzgâr bile henüz uyanmamış, şehir gri duvarlarını hâlâ esnetememişti. Sen geçtin. Öylece, sessizce, ama dünya gürültülü bir yankıyla değişti içimde. Topuk sesin çarpmadı kaldırıma, sadece kalbime değdi, yıllardır hiçbir kelimenin beceremediği o şeyi yaptı: beni susturdu. Omzundan dökülen saçların, bir bulutun sabaha sızması gibiydi, kaldırımlar gölgelendi, ve ben gölgeye değil, ışığına âşık oldum. Gözlerin bana hiç bakmadı, ama ben bakışlarında kaldım. Adını bilmiyordum, ama her adı senden sonra anlamsızlaştı. O günden beri biliyorum, devrimler bazen bağırarak değil, sessizce yürüyen bir hanımefendinin adımlarında başlar.
Şiir
Reklam
Geriİleri