Kader Kojik
@Librarian_archivist
Bir felaketi nimet sanarak dua ettiğimizde, onun bize verilmesi zulüm olacaktır. Cenab-ı Hakk zulmetmekten münezzehtir.
Derler ya karanlığın en yoğun olduğu zaman dilimi, aydınlığın da başladığı noktadır. İşte ümitsizliğe sebep olacak ne kadar çok şey varsa, yani ne kadar çıkmaza girmişsek, ne kadar düzelmesi zor bir duruma girmişsek, bir o kadar büyük bir gücü arkamıza almış ve yine bir o kadar büyük fırsatlarla karşı karşıya kalmışız demektir. Kur’an, çıkmaza giren kulların ümitsizliğe ramak kala mazhar oldukları yardımları şöyle vurgulamakta. “Peygamberler öylesine zorlandılar ki, en sonunda neredeyse Umutlarını yitirdiler artık iyice yalanlandıklarını düşünmeye başladıklarında yardımlarımız kendilerine ulaşıverdi “
Her musibet bir sonraki için insanı daha dayanıklı kılacaktır. Dionysius “ Acı, acının ilacıdır” derken belki de bunu kastediyordu. Tanpınar olayların birbirlerine karşı görevleri olduğunu düşünür ve şöyle der; “ Hadiseler kendiliğinden unutulmaz. Onları unutturan, tesirlerini hafifleten, varsa kabahatlilerini affettiren daima öbür hadiselerdir.
Her şey yolunda gitse bile kalbindeki karanlık sebebiyle hayatı ve olayları daima karanlık gören insanlar vardır. Bir bilge, hep olumsuzluğa odaklananları, çiçekleri bırakıp sadece yaraların üzerine konan sineklere benzetir
Dünyaya geldiğimizden daha anlamlıdır neden dünyaya geldiğimizi anladığımız gün….