Hatıraları vardır insanın,düşünürken duygulandığı. O güzel hatıralardan çoğunlukla acı ve hüzün rüzgarları eser. Yaşarken bir saat süren mutlu bir hatıra, bazen ölünceye kadar bir eser kaynağı olur. Hiç bitmeyecekmiş gibi gelen şeyler, hiç başlamamış gibi bitmektedirler.
Acı, kendi miktarınca mutluluğu içinde saklar. Kalpteki her ferahlık, önceden çekilmiş bir sıkıntının sonucudur. Mevlana der ki; Gülmek ağlamada gizlidir. Zevk, gamda gizlidir.