Üniversite yıllarımda okuduğum Wilhelm Reich bunu,yorganın altında cenin pozisyonunda kıvrılmak gibi,ana rahmine dönme isteği olarak yorumluyordu ama olsun,bazen insan bu dünyadaki kötülükleri görünce gerçekten de böyle bir arzuya kapılmıyor mu?
Sayfa 391
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Çeşitli amaçlar peşinde,çeşitli kaygılarla akıp gidiyordu hayat.Ama kimse kimsenin hikayesini bilmiyordu."
Sayfa 255
"Çünkü halk ancak örgütlü olduğu zaman etkili olabilir.Yoksa tek tek insanlar,zorbalık karşısında sinerler."
Sayfa 245
Bilgi ne garip bir şeydi.Şişede hapsedilmiş bir cin gibi yıllarca duruyor,senin gelip kapağını açacağın günü bekliyordu.
Sayfa 213
Bu memlekette,Kürt sorunundan yoksulluğa,hemen her meselede bir görmezden gelme,yok sayma alışkanlığı vardı.Bir muhalif kişi bunlardan söz ederse,sanki sorunları o yaratmış gibi ona öfke duyulurdu.Farklı düşünmek,çok zaman düşman kabul edilmenin nedeni olurdu.
Sayfa 182