Pluviofil
@Licnobioo
lisans
71 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Herkes yüzümde kötü eğilimlerin belirtilerini arardı. Aslında olmayan ama onlarca olması gereken eğilimleri. Sonunda dilekleri gerçekleşti. Renksiz gençliğimi, kendime ve dünyaya karşı giriştiğim savaşta tükettim. Alaya alınmaktan korktuğum için en iyi duygularımı yüreğimin derinlerine gömdüm. Orada silinip gittiler. Benim hiç yılmadan erişmeye çalıştığım önceliklerin tadını, onlar kendilerini hiç yormadan çıkarıyorlardı. O zaman içimi bir karamsarlık kapladı. Ruh yönünden sakat olmuştum. Ruhumun yarısı yoktu; solmuştu, uçmuştu, ölmüştü. Ben de o yarıyı kestim attım. Kimse farkına varmadı bunun ; çünkü bir zamanlar var olan öteki yarıdan haberleri yoktu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşmanlarımı severim. Beni eğlendirirler. Nabzımın atışını hızlandırırlar. Her zaman tetikte olmak, her bakışı kollamak, her kelimenin anlamını yakalamak, amaçları sezinlemek, tuzakları ortaya çıkarmak, aldanmış görünmek, sonra da ansızın, bir tekmede kurnazlığın okarmışık, yüce dokusunu yerle bir etmek. Hayat diye buna derim ben.
Belki yarın öleceğim. Dünyada beni tam olarak anlamış hiçbir yaratık kalmayacak. Bazıları beni olduğumdan kötü, bazıları olduğumdan iyi sanır. Bazıları iyi bir adamdı, öbürleri rezilin tekiydi diyecekler. İkisi de yanlış olacak. Böyleyken yaşamaya değer mi zaten? Yine de insan yaşıyor, merak yüzünden. Yeni bir şeyler bekleyip duruyor. Saçma, sinir bozucu bir durum.
Aşkım hiç kimseye mutluluk getirmedi. Çünkü sevdiklerim uğruna hiçbir şeyi gözden çıkarmadım. Kendi adıma sevdim. Kendi zevkim için onların duygularını, sevecenliklerini, sevinçlerini ve kederlerini iştahla tüketerek kalbimin garip bir ihtiyacını karşıladım.
Neden yaşamışım sanki? Ne amaçla dünyaya geldim? Yine de o amaç var olsa gerek. Kaderim mutlaka yüksek bir amaca yönelmişti. Çünkü ruhumda sonsuz bir güç hissediyorum. Ama o kaderin ne olduğunu kestiremedim. Boş, nankör tutkuların çekiciliğine kapıldım. Onların ucağında demir gibi sert ve soğuk çıktım. Ama soylu duyguların ateşini de bir daha gelmemecesine yitirdim.