Ayla Kutlu'nun öyküleri, en sondaki Babaya Çiçek Götürmek öyküsünü okumak için bile değer, zaten ödül almış bir öykü. Diğerleri pek tatmin etmedi. Cümleler uzun ve baglamlar kopuk. Kitap vardır okurken bağlı kalmak için çaba harcarsınız kitap vardır içine çektikçe çeker kopamazsınız. Bu öyküler içinde geçerli. Son öykü hariç diğerleri unutuldu gitti bile...
Yemişine de kulak asma bu yıl. Döker bunları bu ağaç. Çünkü gücü yitiyor. Üzüldü, küstü. Ya... Üzülür ağaçlar. Hayvanlar da üzülür abla, kuşlar küser, balıklar küser, bir tek insan, en arsızı. Anam öyle söyler.