İnsanların en önemli işi, sanırım, bir cıvata ya da piyano tuşu değil de insan olduğunu kendisine ispat etmektir. Bu nedenle başı belaya girse de mağara adamlarına dönse de onun için fark etmez. Gel de günaha girme şimdi; Henüz bu duruma gelmediğime, iradenin kim bilir hangi şeytanın emrinde olmasına rağmen, en azından var olduğuna sevinme.
Gerçekten, bir gün bütün istek ve kaprislerimizin formülü bulunsa, başka bir deyişle, isteklerimizin nereden kaynaklandığı, hangi kurallara göre meydana geldiği, nasıl geliştiği, farklı durumlarda nasıl şekil aldıklarına dair kesin matematiksel formüller ortaya çıkarılsa... Bu durumda insanlar, eminim ki, tüm isteklerinden vazgeçeceklerdir. Listeye bakarak istemek ne tat verir ki? Sonra da insan, insan olmaktan çok, bir org cıvatası ya da ona benzer bir şeye benzeyecektir. Çünkü isteği ve iradesi olmayan insanın org silindirindeki cıvatadan ne farkı kalır ki?