Yalanın bazen iyilik olsun diye kullanıldığını biliyorum. Ben yalandan iyilik gelebileceğine inanmam. Doğrunun keskin acısı geçebilir ama yalanın insanı ağır ağır kemiren ıstırabı hiçbir zaman yok olmaz. Her zaman kanayan bir yaradır.
Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemek, en çok korktuğu cehennem reddedilmektir. Bana kalırsa dünyada herkes reddedilme hissini az veya çok yaşamıştır. Reddediliş öfke doğurur; Öfkenin sonucu, reddedilişin intikamı olan suçtur; suçtan da suçluluk kaynaklanır-işte insanoğlunun öyküsü. Bence reddediliş çıkarıp atılabilirse, insanoğlu farklı olurdu. Belki delilerin sayısı daha az olurdu.