Dünya ne kadar alçak ve acımasız. Bir felaket bize erişir erişmez gelip onu bize söyleyecek ve kalbimizi hançeriyle deşerken bu hançerin sapını bize hayranlıkla seyrettirecek bir dost hemen yanıbaşında bitiyor.
Çoraklaşmış yüreklerin mi yoksa boş kafataslarının mı daha korkunç olduğu kıyaslaması sizce doğru değil midir? Ve hangisinin diğerinden daha korkunç olduğu konusunda kim kesin bir kanaatte bulunabilir?