Doğa koşulları acımasızdır. O yüzden insanlarda katıdır, aralarındaki ilişkilerde sonsuz bir gönül kısırlığı göze çarpar. Ama Steinbeck, bu acımasız dünyayı anlatırken umudu elden bırakmaz, özellikle kişioğlunun zalim çevresine uyum sağlamada gösterdiği büyük uyuma övgüler dizer.