...İnsanın kendisini sevmesi günah kabul edilmiştir. Kendini sevme bencillikle eş tutulmuş, kendimi sevdiğim oranda başkalarını az seveceğime inanılmıştır..
Bu görüş, Batı düşüncesinin çok gerilerine uzanmaktadır.
.
.
Freud'a göre kendini sevme narsisizmle eştir.
Cinsel sevgi iki kişilik yalnızlıktır.
Oysa sevdiği kişide insan tüm insanlığı, yaşayan ne varsa hepsini sever.
Eğer insanın yaşam deneyimi derin, kişiliği sınırsız ise, onu hiçbir zaman yakından tanımak mümkün olamaz.
Ve arkadaki barikatları yıkma mucizesi her gün yeniden tekrarlanır.
.
.
Annelik güdüsü,
'Seni, benim sevgimden, mutlu bir yaşam dileğinden yoksun bırakacak hiçbir kötülük, hiçbir günah yoktur '
.. babalık güdüsü ise, ' Yanlış yaptın , yanlışının belli koşullarından kaçamazsın ve her şeyden öte, eğer seni sevmemi istiyorsan tutumunu değiştirmelisin' der.
..hayatta en sevdiğim insana duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştır.
Çünkü o , benim için bütün insanlığın timsaliydi.
