Hatice Önder

“Uzaklaşıyorsun fakat gidemiyorsun. Kalbin orada, aklın orada, kazağa sinmiş kokun orada, birlikte söylediğiniz şarkılardan kalan sesler orada, içtiğiniz sigaraların dumanı orada. Gidemiyorsun. Çünkü aynasında yüzün var. Çünkü hâlâ bir fotoğrafın saklı kitaplığın arasında bir yerde. Çünkü sen... Çünkü gitmek...”
Sayfa 84 - Doğan Kitap, 11.Baskı, 2025·Kitabı okudu
Reklam
“Pek çok insana borçlusun. Sana yaptıkları iyiliklerin karşılığını veremedin onlara. Karşılıksız iyilik masallarda olur, gerçek hayatta değil. Herkes birbirine bu yüzden borçlu.”
Sayfa 77 - Doğan Kitap, 11.Baskı, 2025·Kitabı okudu
“Nasıl oluyor da en büyük yokluk sancısını, en yoğun kaybetme korkusunu ona en yakın olduğun anlarda yaşıyorsun. İçine onun kokusuyla doldurmuşken hem de. Bedeninizdeki tüm eksiklikleri birbirinizle tamamladığınız anlarda. İnsanın ölümünün, doğumuyla başlaması kadar tuhaf. İnsandaki çürümenin, yaşadıkça artması kadar garip, anlaşılması güç. Varlık içinde yokluk, umudun içinde hüzün; kendi evinde kaybolmak kadar şaşırtıcı, anlamsız, ahmakça.”
Sayfa 66 - Doğan Kitap, 11.Baskı, 2025·Kitabı okudu
“Yağmurun yağmasına aldırmadı. Başka şeylere de aldırmamayı öğrenmiş. Tahammülü aşan acılara bile.”
Sayfa 61 - Doğan Kitap, 11.Baskı, 2025·Kitabı okudu
“Geç kaldın. Asıl yapman gereken bu değildi. Kendini affetmeyi gururuna yediremedin. Kendine merhamet edemedin. Bu yüzden de başkalarının merhametini aramak, bulmak, sığınmak kaçınılmaz oldu.”
Sayfa 51 - Doğan Kitap, 11.Baskı, 2025·Kitabı okudu
Reklam