Emine Sümeyye Ünal
@Lisyantus
Ben çok beğendim. Akıcı bir dili var.
Baba ve oğul ilişkisine derinlemesine bakıyor. Babanın hastalık süreci, bu süreçte oğluyla ilişkileri, oğlunun duyguları üzerinden ölüme bakışı.
'Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe. '
O kadar dokunaklı ki.
Şimdi babası yanında olsa kimbilir neler yapacak? Ama yok işte, o bir bahçe oldu. Bahçe taze kaldıkça o da ölümsüz. Bulgar yazarın, o bölgenin yerel kültürüne vurgu yapması da anlamlı. Ortak kültürü fark etmek bana iyi geldi. Yazarın metaforları, ölüm üzerine felsefik imgeleri etkileyici.
'Yas aslında bencildir, terk edilmiş bir dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır. Ben onsuz nasıl yaşarım? '
'Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır. '
Her yaştan okura tavsiyemdir.
Reklam
Defnedildiği mezarlık, kasabanın veya köyün dışında, yaşayanlara ait yerlerin dışında, yaşamın dışında. Aslında temel korku, ölenin geri gelmesi, vampirleşmesidir. Bu açıdan merasimlerde belli bir ikiyüzlülük vardır. Onun gitmesini istemiyorsun ama yine de onu uzaklaştırmak zorundasın, çünkü doğa bunu buyuruyor.
Evsiz yaşayamayan sadece insanlar değildir, evler de insanlar olmadan yaşayamaz.
Reklam