Geziniyorum insanların arasında ve açık tutuyorum gözlerimi: onların erdemlerini kıskanmayışımı bağışlamıyorlar.
Diş biliyorlar bana, küçük insanlara küçük erdemler gereklidir dediğim için ve küçük insanların gerekli oluşunu anlamak zor geldiği için bana!
Henüz yabancı çöplükte öten, tavukların bile gagaladığı bir horoz gibiyim burada; ama bu yüzden güceniyor değilim tavuklara.
Değiştim, maalesef değiştim.
Beni de kayırmadı, yordu hayat.
Gün oldu dövüştüm, gün oldu seviştim.
Bir tek ana evindeymiş rahat.
Yok eski cesaretimden eser, geçti benden.
Olayların içinde değil, dışındayım.
Seyirciyim, ne hayatlar geçer önümden.
Bilmiyorum aslında kaç yaşındayım.
Ne gecem belli ne gündüzüm, dünya durdu.
Hep aynı mahallede geçiyor rüyalarım Beni ayrılık değil, acı söz can evimden vurdu.
Ama daha bitmedi, bu hikâye yarım..
Tam vazgeçiyorken yetiştin.
Az da olsa ümidim var şimdi.
Ben ki aşk için ölmeli demiştim.
Ne yazık ki aşklar da çok değişti..
2006
"Ben masum bir çocuğum. Çok zor şartlar altında yaşıyorum. Dünya çocuklarına sesleniyorum; bizi kurtarın. Gazze ateş altında. Bizler güven içinde yaşamak istiyoruz, korku içinde değil. Dünyadaki diğer çocuklar gibi yaşamak istiyoruz. Gazze ölüm altında, ben çok acı çekiyorum. Lütfen bizi kurtarın."