Bu öyle bir boşluktu ki hiç kimse dolduramamıştı onu bugüne değin. Kendisini anlayacak, ona yoldaş olacak, birlikte hakikati keşfedeceği birinin özlemi içindeydi nicedir.
Kalpten hissetmedikçe sözleri okumanın ne anlamı var ki diye geçirdi içinden. Önemli olan onları ta yüreğinde hissedip ona göre yaşamaktı. Ama gel gör ki sadece bu da değildi sorun. İnsanlar onlara ne söylenirse ona inanma eğilimindeydiler. Kimse düşünmek istemiyordu.
Çünkü hiçbir sorun ya da hiç kimse bizden ayrı değil. Hepsi ve her şey bir bütünün küçük parçaları sadece
(...)
Unutmayın karşımızdaki her insan bizim aynamız ve içimizde olanları bize yansıtmak üzere yaşamımızdadır.