Nasıl ıssız bir yolda yürürken birisi,
Adımlarını korku ve dehşetle atar
Ve dönüp bir kez ardına baktıktan sonra
Çevirip de başını bakmaz hiç tekrar,
Çünkü bilir bir adım gerisinde
Kendisini izleyen korkunç bir şeytan var.
Kâh çalıyordu tüm çalgılar birden,
Kâh bir flüt tek başına çınlıyordu,
Kâh da şarkı söylüyordu bir melek
Ve bütün gök susup dinliyordu.
Bitti bu, ama sürdürdü yelkenler
Tatlı bir ses çıkarmayı öğlene dek:
Sanki gizli bir dere Haziran’da
Yeşillikler içinden geçerek
İlerliyordu uyuyan korularda
Geceboyu şarkısını söyleyerek.
Uyku tatlı, okşayıcı bir şeydir,
Yoktur dünyada onu sevmeyen:
Yüce Meryem Ana, şükürler olsun ona,
Bir uyku yolladı Cennet’ten bana,
Ruhuma sızıp her şeyi örtüveren.