Hayal kurmak sonunda hayal kırıklığına, hayal kırıklığı da öyle kolayca atlatılamayan sıkıntılı bunalımlara yol açardı.
Siyaha yem olmaktansa grinin sınırlarında kalmak daha iyiydi.
Onlar ölüm tehlikesi altında olan çocuklardan ya da onların geride bırakacakları boşluklardan korkmuyorlardı aslında.
Onlar bizden, yani hayatta kalanlardan korkuyorlardı.
O yollardan geçtim çünkü yolculuk nasipti.
O kişilere denk gelmem daha iyilerini tanıyabilmek için bir vesileydi. Mutluluğu hissetmem için acıyla da karşılaşmam gerekirdi.
Hayatta hiçbir şey tesadüf değildi. Ya bir şeyler öğretti ya da öğrenmem için şans verdi..