eylulnotasi
@Livaneliben
Okuma günlüğüm
Şu anda okuduğu kitap
Reklamlar bittiyse gerçeklere gelelim
Eveeet... Şekerim yeterince reklam yapıldıysa biraz gerçek kitap incelemesine gelelim mi? Gelelim. Kitap kafadan 10 üzerinden 1 alır mı? Alır. Neden? Öncelikle hızlıca konuya bakalım:
Çoğu göçmen ve çekirdek sayılmayacak kalabalık ailelerin yaşadığı bir sokağımız var. Anlatıcı karakter Mert de ailesiyle bu sokağa taşınıyor. 90'lar klişesi denebilecek pek çok şeyin harman edildiği bir anlatım içinde işte acı tatlı bir şeyler yaşıyor spoiler vermeyelim. Sokaktaki insanların Yeşilçam filmleri tadında dayanışmaları vs. derken kopuk kopuk ilerleyen hikaye biraz acıklı bitiyor.
Peki ben neden 1 verdim? Şimdi bu kitaba verilen puanlar 4-6 civarında olsa haydi çok beğenen 7 vermiş olsa ben de muhtemelen 5 verir kapatırdım konuyu. Ancak incelemelere bakınca gerçekten insanların değerlendirme değil reklam yaptığını gördüm. Kitabı okumadığı yorumundan belli olan kişiler 10 verip geçmiş sığ cümlelerle. Tabi bunda sanırım kitabın tanıtımı yapılırken dağıtılan kozmetik ürünlerinin de etkisi var :)
Ayol bir kitabın tanıtımı yapılırken yanında eşantiyon olarak ne bileyim ayraç verirsin, not defteri verirsin haydi eşlik etsin diye kahve de verirsin de kozmetik ürün ne alaka? Söz konusu kozmetik markasının deli gibi reklamı döndü bu kitabın tanıtımı uğruna. Ve artık kitabı tanıtmakla "görevlendirilen" okurlar nasıl bir borçlu hissettilerse kendilerini dayamışlar 9'lar 10'lar of of of... Yani gerçekten biraz abartmadınız mı arkadaşlar?
Güya dünya klasikleri, modern dünya edebiyatı okuyan okurlar var şu kitaba inceleme yazanlar arasında. Elbette az kitap okuyan edebiyat kültürü sınırlı olan birkaç kişi bu kitaba 10 verebilir elbette ama Fosse, Ernaux vs. okuyan okurların bu kitaba 10 vermesi kahkaha sebebi.
Evet bu kitap özellikle nostalji sevenlerin, klişelere doymayanların, yarın
eylulnotasi
Duygularıma tercüman olmuşsunuz. Yorumları okuduğumda sorun bende mi diye düşünüyordum ki sizin yorumunuzu gördüm 🙂↕️
Reklam
İlham Verici...1000Kitap
Okurken aşırı derecede etkileneceğiniz; hüzün, öfke, mutluluk gibi pek çok zıt duyguyu size derinden hissettirecek, elinizden bırakamayacağınız gerçek bir başarı öyküsü. Çok büyük gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki uzun zamandır bu kadar etkilendiğim, bu kadar içine girdiğim bir roman okumamıştım. Tara ile mutlu oldum, Tara ile ağladım, bütün o yaşadığı travmaları onunla beraber yaşadım okurken.
Roman yazarın kendi hayatını anlatıyor. Tara seksen altı yılında Idaho'da Mormon bir ailenin yedi çocuğunun en küçüğü olarak doğuyor. Mormonluk 1830’larda Amerika'da ortaya çıkan, kurucusu Joseph Smith olan bir Hristiyanlık akımı (tarikatı) diyebiliriz. Tara'nın babası çok koyu bir Mormon olmakla birlikte aynı zamanda bir psikopat bana göre. Yaptığı bir çok şey Mormonluk kisvesi altında, paranoya ile harmanlanmış, diktatörce ailesini baskılamaktan ibaret.
Ailenin yaşadığı yer çok geniş bir arazi içinde etrafı dağlık bir çiftlik. Bu açıdan şehirden uzak, diğer insanlarla sosyalleşmeden bir hayat sürüyorlar. Baba ve çocuklar çiftlikte hurda işi yapıyor, anne bitkilerle tedavi üzerine çalışıyor, bir dönem ebelik yapıyor. Asla hastaneye gitmiyorlar, çocuklarını okula göndermiyorlar. Hatta ve hatta onlara kimlik bile çıkartmıyorlar. Çünkü babanın hükümet konusunda paranoyaklık seviyesinde fikirleri var, Babaya göre hastaneler ve tıbbi yardım da şeytanın işi.
Tara çok uzun bir süre içinde doğduğu bu aileyi normal kabul ediyor, çünkü başka türlüsünü görmeyince doğru ve yanlışı, iyi ve kötüyü ayırt edebileceği bir emsal yok çevresinde. 'Aa böyle de olabilir' diyemiyor. Baba ne derse, ne anlatırsa tereddüt etmeden inanıyor. Fakat o kabuğun içinden biraz sıyrılınca, farklı hayatlarla karşılaşmaya başlayınca yaşadıklarını, doğru kabul ettiklerini, kendi hayatını da sorgulamaya
eylulnotasi
Harika bir inceleme olmuş. Spoiler içerirden sonraki kısmını üzülerek söylüyorum okumadım. Çünkü Şuan kitabı okuyorum. Benim için de incelemeniz ilham verici 🙂