...dünyadaki en büyük acı, insanın sevdiği birini zamansız kaybetmesi olmalıydı...insan öleceğini bile bile yaşıyordu fakat yalnızca kendi ölümünü hatırlıyordu...sevdiğinin, ailesinin , arkadaşının ölümüne hiç ihtimal vermezken bir anda onların yokluğuyla savaşırken buluyordu kendini...yalpalıyor, ölümü ölmeden yaşıyordu...
..kimileri çok aklı başında sever kimilerini...illa deli olmaya gerek yok ya. eksiltmez kendinden...
...aşk da eksiltmez insani sanılanın aksine...aşk çoğaltır,birleştirir, bütünleştirir,tamamlar...
" Gözlerin bedenine aittir ama kalbinin evi ruhundur. Baktığını kalbin görmeyebilir ama kalbinin gördüğüne de gözlerin bakmak zorunda değildir. Kalbin hisleri görür, bir sihir gibidir "