iFRÂT

iFRÂT
@LivorMortis
Sığınağım yeterince sağlam artık. Tek göze yok içeriye yaşam sızdıracak.
Hicri 1447, Muharrem 1.
İnanmışların ülkesinden, nasipsiz ve aşağılanmış şekilde ayırlıyorum. Kimsenin yüzüne bakmadan şehrin uzak tarafındaki eski kapıdan. Kimselerin artık girip çıkmadığı o ağır, o lanetli kapıdan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Ve şiirsel rûhlar da böyledir, şiir onların rûhlarını izzet ve gururla doldurur, böylece izzet de onların yüzlerini, hayâ, tevâzu ve utangaçlıkla kaplar. Öyle ki ne kendilerini alçaltırlar, ne nefislerini düşürürler, ne de tüm insanların yapmaya cüret ettiği şeyleri yapmaya cüretkâr olurlar. Sanki hayâl semâlarında sürekli süzülmeleri ve o yüce göklerde uçmaları, gelip gitmeleri, rûhlarına, insanların yaşadığı âlemden daha yüce bir âlemde yaşadıkları hissini verir. Bir ihtiyaca muhtaç düşecek olsalar, kendilerini zillet ve alçalma ortamından uzaklaştırmak ve ‘isteme’nin yüzlerini eskitmesinden utanarak, yeryüzü sâkinlerinden birinden bile ihtiyacını istemekten kaçınır ve geri dururlar. Böylece onlar, fakir yaşarlar ve dertli bir şekilde ölürler.” Mâcidûlîn, el-Menfelûtî
Şiir
Kırık hipnozlar, travmatik tecrübeler, delirmeler ve bilinçsiz tekrarların eşiğinde oluşturulmuş bağımsız bir anormalite çetrefilinin, normalden biraz olsun kaçmak isteyen insan(lar)a sunulması adına...