Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi. Uyanık geçirdiği her an, etrafında ve üzerinde çiğ bir öfkeyle parlıyordu. Acıtıyordu. Dayanılmaz bir acı veriyordu
Halbuki gerçek asil insan șetkat ve merhametın üzerındeydı etkat ve merhamet, kölelerin yeraltı hapishanelerinde icat dilmiş șeylerdi; sefiller ve güçsüzler ordusunun ıstırabından paska bir sey değillerdi.
Başarı, keyif aldığın şeyi yapmak değil, onu yaparken
haz duymaktır. Bana anlatma. Ben bilirim. Sen de bilirsin.
Güzellik seni incitir. Ebedi bir acıdır içinde, tedavi olmayan
bir yaradır, ateşten bir bıçaktır