Şeyma
@Lmiavi
9 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
...memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Seninle Olmanın En Güzel YanıŞiir
“Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?
Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.
Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?
”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek…
Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.
Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana… Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek… Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?
Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak… Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.
Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?
Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.
Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi… Isırmazdım dilimin ucunu… Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.
Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda… Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.
Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize… Ve her kulaçta
The morning after I killed myselfŞiir
The morning after I killed myself, I woke up.
I made myself breakfast in bed. I added salt and pepper to my eggs and used my toast for a cheese and bacon sandwich. I squeezed a grapefruit into a juice glass. I scraped the ashes from the frying pan and rinsed the butter off the counter. I washed the dishes and folded the towels.
The morning after I killed myself, I fell in love. Not with the boy down the street or the middle school principal. Not with the everyday jogger or the grocer who always left the avocados out of the bag. I fell in love with my mother and the way she sat on the floor of my room holding each rock from my collection in her palms until they grew dark with sweat. I fell in love with my father down at the river as he placed my note into a bottle and sent it into the current. With my brother who once believed in unicorns but who now sat in his desk at school trying desperately to believe I still existed.
The morning after I killed myself, I walked the dog. I watched the way her tail twitched when a bird flew by or how her pace quickened at the sight of a cat. I saw the empty space in her eyes when she reached a stick and turned around to greet me so we could play catch but saw nothing but sky in my place. I stood by as strangers stroked her muzzle and she wilted beneath their touch like she did once for mine.
The morning after I killed myself, I went back to the neighbors’ yard where I left my footprints in concrete as a two year old and examined how they were already fading. I picked a few daylilies and pulled a few weeds and watched the elderly woman through her window as she read the paper with the news of my death. I saw her husband spit tobacco into the kitchen sink and bring her her daily medication.
The morning after I killed myself, I
ALONEŞiir
From childhood’s hour I have not been
As others were—I have not seen
As others saw—I could not bring
My passions from a common spring—
From the same source I have not taken
My sorrow—I could not awaken
My heart to joy at the same tone—
And all I lov’d—I lov’d alone—
Then—in my childhood—in the dawn
Of a most stormy life—was drawn
From ev’ry depth of good and ill
The mystery which binds me still—
From the torrent, or the fountain—
From the red cliff of the mountain—
From the sun that ’round me roll’d
In its autumn tint of gold—
From the lightning in the sky
As it pass’d me flying by—
From the thunder, and the storm—
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view—
Edgar Allan Poe
Edgar Allan Poe