Zihnin bir başka özelliği de şudur: Çok geçmeden her şeyden sıkılıyor. Yani güven içindeyse yakında ondan sıkılacaktır. Evet, güven çok güzeldir ama sadece başlangıçta.
Içindeki güven, şüphenin diğer kutbundan başka bir şey değil; şüphe olmadan var olamaz. Güveni, şüphe için bir panzehir olarak kullanıyorsun. Şüphe gerçekten kaybolursa güvenin nerede olacak? Güvene ne gerek olacak? Hiç şüphe yoksa güven de yoktur.
Zihin, bir'liği (tekliği, bütünlüğü) bir türlü göremiyor. Zihin, doğal süreci itibariyle gerçekliği zıt kutuplara bölmekten çok hoşlanıyor , oysa gerçeklik sadece birdir, gerçeklik ikili değildir, gerçeklik çoklu değildir.