Emel sirel

Emel sirel
@Lokumaya
Bu kitap, insanın kendine verdiği değeri sorgulatan ve özsaygının önemini anlatan kısa ama etkili bir kişisel gelişim eseridir. Eddi Anter, başkalarını memnun etmeye çalışırken kendini ihmal eden bireylerin farkındalık kazanmasını amaçlar. Okuyucuya, sınır koymanın, kendini sevmeyi öğrenmenin ve kendi hayatının merkezinde olmanın önemini sade bir dille aktarır.
Reklam
Bu kitap daha içe dönük, daha yalnız. Şiirsel diliyle bir yolculuk anlatıyor ama aslında gidilen yerlerden çok, insanın kendi içine yaptığı bir seyahat bu. Kırgınlık, arayış ve kabulleniş satır aralarında sessizce ilerliyor. Kısa kısa okunabilir ama etkisi uzun süre kalıyor.
Dışarıdan bakınca masum ve nostaljik bir hikâye gibi duruyor, ama içine girince insanın çocukluk yaralarına dokunan bir derinlik çıkıyor. Kar küresi metaforu çok güçlü: kapalı bir dünyanın içinde saklanan duygular, bastırılmış anılar… Duygusu ağır ama dili akıcı; okurken yavaşlatan, düşündüren bir kitap
Atmosfer karanlık ama abartısız. İpuçları azar azar veriliyor, okurla zekice bir satranç oynanıyor. Tempo yer yer sakinleşse de merak duygusu canlı kalıyor. Polisiye seven, özellikle yerli polisiyede karakter derinliği arayan okurlar için tatmin edici bir okuma. Kısa sürede bitiyor ama zihinde kalıyor; iyi kurgulanmış bir iz sürme hikâyesi.
Nevzat Özer, bu kitapta çocukların aslında neye ihtiyaç duyduğunu sade ve anlaşılır bir dille anlatıyor. Mükemmel ebeveynliği değil; anlayan, dinleyen, tutarlı ve sevgi dolu anne-babayı merkeze alıyor. Suçlayıcı olmadan düşündüren, teoriden çok günlük hayata dokunan bir rehber. Ebeveynlikte yönünü tazelemek isteyen herkes için sakin, güven veren bir pusula gibi.
Reklam