Maral D.
@Lolamia
tarde sed tute.
Reklamcilik
Universite
İstanbul
İstanbul
39 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Reklam
yorgun evler
ormanın içindeki eski evlerinde
ruhları vardı.
insanlara benzerlerdi
dışardan bakınca.
yalnızca taş sanırsın,
oysa her duvarında
birinin yarım bıraktığı
bir cümle yaşardı.
yanıbaşındaki şelale
yıllardır aynı yere düşerken
su, sabırla taşı oyuyordur.
bazı insanların
birbirini fark ettirmeden tüketmesi gibi.
evin çatısı çoktan çökmüş,
ay ışığı, içeride büyüyen otların
üstüne seriliyordu.
bir zamanlar şömine olan yerde
şimdi yalnızca rüzgâr oturuyordu.
duvarlarda
yankılan seslerin,
çarpan bedenlerin izi vardı.
aşkı hızla sürüp gelenler
kendi karanlığını bırakıp gitmişti.
kimi
“iyileştiririm seni” derken
en büyük kırığı açmıştır taşların içine.
şelale konuşmaz oldu bir gün.
ihtimaller
Ve bazı akşamlar
ufuk çizgisi öyle bir yanar ki
bir şehir değil,
bütün ihtimaller tutuşmuş sanar insan…
Reklam