Öncelikle kitabı yarım bıraktım.
Ben çok fazla distopik kurgu sevemiyorum. Ama bu kitabın ilk 100 sayfasını bile okurken o kadar çok zorlandım ki kendime bunu neden yapıyorum diye bir an duraksadım ve akabinde bıraktım.
Ama bir kaç izlenimimden bahsetmek isterim kitap 2010 yılında yayınlanmış ama sanırım -ki hak vererek- ülkemizde pek fazla rağbet görmemiş ve yorumlanmamış. (Oysa kitabın içeriğinde onlarca övgü var. ) Bu uzak kalış bence kitabın o övülen “komik”liğinin bize göre pek komik olmayışı olabilir.
Kitabın ana karakteri Lenny italya’da bir Amerikan vatandaşı aslen Rus göçmen bi ailenin 40’lı yaşlarındaki bir evladı. İş için İtalya’da bulunurken gider ayak bir kıza aşık oluyor.
Ama ortam şu Amerika derbeder olmuş, usd değeri yerlerde, garip bir askeri yönetim var, insanlar kitapların koktuğunu söylüyor ve okumaya karşılar ,gençlerin konuşma dili daha garip belki 100 yıl sonra gerçek olabilecek (umarım daha yakın değildir) garip bir yozlaşmışlık var.
Kişisel deneyimlerimde neden böyle oldu bu dünyada daha neler olacak vs. Hayal edebilmek için bana bir makro anlatım lazım bir haritayla o dünyayı hayal edebilmem lazım. Ama direk lenny’nin düşüncelerinden ibaret olduğu için onun algısı ve anlatımı bana yetmedi.