Ece
@Lost_infinity
28 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Ben kitabın önce dizisini izlediğim için merak duygusuyla değil karakterleri inceleme fırsatı olarak okudum.
Daha önceki yorumlarla eşdeğer şekilde kitabın konusu ve ilk sezon çok örtüşüyor. Sadece karakterlerin iç çatışmasına kitapta daha hakimiz.
Kitabın bölümleri her seferinde bir karakterin bakış açısıyla anlatılıyor.
Kitap sonlara doğru tam kategoriz edildiği epik türüne iyi sahneler veriyor.
Benim beklemediğim şeyse kadın karakterlerin bakış açısnın daha yoğun olmasıydı. (Ki baya hoşuma gitti)
Kişisel yorumum bence kitap okunması çok zor çok fazla karakter, yer, ırk, tarih vs var. Ben diziyi daha önce seyrettiğim için daha rahat okuduğumu düşünüyorum.
Reklam
Kitap incelemesinden ziyade kendime kısa notlar;
Öncelikle Ayfer Tunç olması benim için başlı başına +10 puan.
Yazarın şu ana kadar okuduğum bütün kitaplarında kendimden hayattan o kadar çok şey gördüm ki o kitaplar benim için bir arkadaş gibi bir anı gibi hayatımda yer ettiler.
Bu kitabında Şehnaz’ın ağzından hem onun hayatını hem de annesi ve anneannesinin hayatını öğrendik.
Kitapta iki ayrı seyir var. Biri Şehnaz’ın E. İle ilişkisi diğeri de ailesinin görünen ilişkisi ve görünmeyen hissedilmeyen ama hep var olmuş olan gizlerin ilişkilerine çok sessiz olan yansıması.
E. ile olan ilişkisinde Şehnaz’ı hiç anlayamadım sürekli bir arkadaşıma kızar gibiydim. “bunu neden kabul ediyorsun, bunu neden dedin şimdi, kendine böyle yapılmasına nasıl izin verebiliyorsun” kaç kez omuzlarından tutup sarsmak istedim sayamadım. Ama bir gerçek var ki Şehnaz’ın hayatındaki insanlarda benim yapmak istediklerimi yaptıkları için kahramanımız onları hayatından bir bir çıkardı ve bildiği istediği yolda devam etti.
Aile ilişkilerinde ise hızlı okumanın ve dışarıdan bir göz olmanın etkisiyle yok ya böyle değildir demek kolay geliyor. Ama gerçekten yazarımızın sessiz sakin ve uzun yıllara yaydığı davranışlar gerçekten herkesin farkına varmadan kabul ettiği davranışlar haline geliyor. Okurken kabul edemediğimiz anne davranışlarını bir evlat olarak yaşadığımızda gayet tabii gelmekte ve itiraz edecek bir nokta dahi bulunulmamakta.
Kısacası bu sürükleyici hikaye bir arkadaşı anısını dinlemek gibi veya sanki geçmişinde böyle bir an yaşamışta yeni hatırlamış gibi uyanış yaşamak gibi hissettiriyor.
Otobiyografik olan kitabımız on yaşında bir çocuğun hayatında bir anda ortaya çıkan savaşın etkisini anlatıyor. Kitabın farkı savaşı değil yazarımızın hayatını anlatıyor oluşu. Genelde bu tarz romanlarda mutlaka savaş detayına ve tarihçesine girerken bu kitapta çocuğumuzdan hiç uzaklaşmıyoruz ve bu beni asıl kitaba bağlayan nokta oldu.
Yazar savaşın etkisini günlük tutar gibi anlatsa da alt metindeki ebeveynlerin o savaş sırasında günlük hayata devam etmeye çalışması ve bu sırada duygusal kırılmaları çocuklarına yansıttığını hissediyoruz.
Bu alt metinlerle kitabı okuduğumuzda aslında çok daha fazla duygusal ağırlık barındırıyor.
İnce gibi görünen ağır bir kitap.
