Kendinle savaşma sanatından sonra bu kitabı okumak, yemek üstüne yenilen tatlı misali oldu. Şimdi sırada şema Terapi eseri var. İki üç şema birbiriyle kol kola girmiş benim için. Onları ayırma vakti. Okurken kendimi gördüğüm nadir eserlerden.
"Bir atı su kenarına götürebilirsin ama onu su içmeye zorlayamazsın." uzun süredir savaşta olduğum bir konuyu açıklığa kavuşturduğu için teşekkür ederim. Su içenlerden olmak ne güzel.