"Korkma! Seninleyim. "En karanlık anında, ışığın olacağım. En zor anında tesellin olacağım. En güçsüz anında, gücün olacağım. Güven! Senin daha sonra ihtiyaç duymayacağın rehberinim. Yeşilliklere uzanıp dinlenmeni sağlayacağım; derin sulardan geçmene yardımcı olacağım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hiçbir şeye ihtiyaç duyma. Her şeyi arzu et. Geleni seç. Duygularını hisset. Dolu dolu ağla. Dolu dolu gül. Gerçeğini hisset. Tüm duygularını yaşadığında. Dur ve Tanrı'yı bil.
"İhtiyaç duymamak" büyük özgürlüktür. Öncelikle, sizi korkudan özgürleştirir. Bir şeylere sahip olamayacağının korkusu, sahip olduğun şeyleri kaybetme korkusu, bazı şeyleri sahip olmazsan mutlu olamayacağın korkusu. İkinci olarak "ihtiyaç duymamak" sizi öfkeden özgürleştirir. Öfke, korkunun ilanıdır. Korkacak bir şeyiniz yoksa, öfke duyacağınız bir şey de yoktur. İstediğin bir şeyi elde edemezsen, öfke duyamazsın çünkü istediğin şey sadece bir tercihtir, ihtiyaç değil. Bu yüzden elde edememe olasılığıyla bağlantılı korkunuz yoktur öfkeniz de.
