Genellikle, içimizdeki zalimin sesi bize ait değildir, zaman içinde korkuyla ve dile dökülmemiş öfkemizle çarpıtılmış ve yoğunlaştırılmış, bir ebeveynin içe yansırılan sesidir. Bu ses yargılayıcı , eleştirel, küstah ve acımasızdır. İnsani sınırlılıklara, hatalara, kusurlara ve zayıflıklara tahammülü yoktur. Bazen çelişkilidir, bizi hareketlerimizi zapt etmeye sevkeder, sonra da kendimizi geri çektiğimiz için bizi suçlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Neden güvenimizi, umutlarımızı ve canlılığımızı yok ederek, kendimizi boyun eğmeye zorlamak zorunda kalalım?
Şakirtleri isa'ya dediler;
Sonumuz nasıl olacak söyle bize?
Isa dedi:
Sonu aradığınıza göre
başlangıcın perdesini mi açtınız?
Çünkü başlangıç nerede ise,
son orada olacak.
Mesut o kimsedir ki başlangıçta duracak
ve sonu bilecek
ve ölümü tatmayacak.
