Çağda Sağır
@Lusnika__
225 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kitap şimdiye kadar okuduklarım arasında yazarın en sevdiğim kitabı oldu. Çok hareketli ya da merak uyandıran bir kitap değil. Kısa sürede katil ortaya çıkıyor. Merak uyandıran nerdeyse hiçbir nokta kalmıyor. Bunlara rağmen kitabı çok sevdim. Çünkü kitaptaki ana karakterin travması gerçek bir travma. Çoğu kitapta şişirilmiş dramalar gibi değildi. Kısa sürede ortaya çıksa da okuduğum anda karaktere bakışım değişti. Dane ise bu kadar düz bir karakter olamaz sanırım. Ama bu şekilde sevdim.
Çok hızlı almasa da bence yazarın iyi kitaplarından. Okumak isteyen herkese de öneririm.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tarihi aşk romanlarını seviyorum. Bu tarzda klasiklerin dışında ilk okuduğum kitapta yazarın " Güllerin Fısıltısı" kitabıydı. O zaman yazarın kalemi çok hoşuma gitmediği için diğer kitapları elimde olsa da okumaya başlamak gelmemişti içimden.
Ancak bu seriye başladığımda iki kitapta hem hızlı hem de çok zevkli geçti benim için. Yazar kalemiyle sizi andan koparıp kitabın içine alıyor. Olayların hızlı ilerlemesi, kurguların ilginç başlangıçları kitapların sürükleyiciliği arttırıyor. Ben iki kitap içinde hangi ara başladı hangi ara bitti anladım. Oldukça keyif aldığımı da belirtmeliyim.
Seride sevdiğim noktalara gelirsek; öncelikle karakterlerin gerçekçiliği, hiçbir karakter bana abartı ya da zorlama gelmedi. Hatta ilk kitaptaki Lottie bile. ( Okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaktır.) Olayların çıkış noktası ve kurgulanmısı. Evet ilk kitap biraz zorlama gibiydi bu noktada ancak basit bir dille olayları çok karıştırmadan anlatıldığı için beni rahatsız etmedi. Belki de en sevdiğim noktalardan biri ise kitap duyguları hissettirse de okuyucuyu yormuyor. Normalde hızlı ilerleyen bir kitapta duygudan duyguya geçmenin boğucu bir yönü var. Ancak yazar güzel bir denge tutturmuş.
İki kitapta da puan kırdığım noktalar ise kitabın hızını düşürmemek için yan karakterlere çok fazla bölüm ayrılmamasıydı. İlk kitapta yan karakterleri de az biraz gördük. Ancak ikinvi kitapta tüm kurgu ana karakterler üzerinde kalmış.
Kısaca film tadında yormadan hızlıca bitecek bir seri arayanlara öneririm.
Serinin tamamını düşünürsek, eh işte seviyesinde bir seri ne yazık ki. İlk iki kitapta yazar yine aşkı sadece tutku olarak anlatmış, ötesine geçememiş. Üçüncü kitap bu yönden biraz daha iyiydi çiftimiz arasında tutkudan başka duygularda vardı. Ancak bu kitaptaki sorun ise kitabın üzerine kurulduğu hikaye çok yavandı. Abisinin intikamını almaya çalışan bir vikont ve aşık olduğu taşralı kız. İlk iki kitapta kısaca gördüğümüz Simon'dan daha fazlasını beklerdim ben. İnce elenip sık dokunmuş bir plan, ölümü bekleyen ama zanlıyı bilmeyen kurbanlar gibi... Ama hikaye akış çok aceleye getirilmişti.
Serideki en büyük eksiklerden biri de entrikalar ve kötü karakter eksikliği. İlk kitapta bir oranda entrika vardı. Ama daha fazlası değil. İkinci kitapta ise kötü bir karakter görebildik.
Bu tarzı seven biri olarak 3 kitabın toplamının ancak beklentimi karşılayabileceğini söyleyebilirim. Birinci kitaptan entrika, ikinci kitaptan kötü karakter( ki bence sonu çok kolay geldi), üçüncü kitaptan ise ana karakterleri ve aralarındaki aşkı alırsak ancak iyi bir kitap çıkıyor.
Öncelikle şunu belirtmek istiyorum, Elizabeth Hoyt'un kitaplarını sevmiyorum. Daha önce bir kaç kitabını okumuş ve aradığımı bulamamıştım. Yazdığı tarzı çok sevsemde kalemini sevmemiştim. Bu seriye başlarken de ön yargı ile başladım. Ancak genel hikaye ve karakterler beklediğimden iyi çıktı. Bu nedenle serinin tamamını son kitapla beraber yorumlamak istedim.
Öncelikle serinin genel olarak güzel, akıcı ve heyecan uyandırıcı olduğunu söylemeliyim. Her kitap bir öncekinden daha iyiydi. Özellikle her kitapta anlatılan 4 askerin farklı masalları çok hoşuma gitti. 4 kitapta ortak olan haini bulma girişimleri biraz daha detaylı anlatılabilirdi bence. Evet hainle ilgili her kitapta daha fazla bilgi edindik hatta 4. Kitaba başladığım noktada tahmin bile etmiştim. Ama yine de sonu alelacele getirilmiş gibiydi.
Tüm karakterleri çok sevdim, özellikle masallar ile uyumu, karakterlerin kendi iç savaşları okumayı daha zevkli kıldı. Ancak yazarın daha önceki kitaplarında hissettiğim eksiklik yine vardı. Yazar aşkı genelde cinsellik ile anlatıp araya günlük hayattan bir kaç an koyuyor. Bu noktada aşk ve tutku o kadar karışıyor ki, karakterlerin ölümü göze alacak kadar olan sevgileri bana geçmiyor. Bu noktada sanırım en iyileri 1. Ve 3. Kitaptı. Günlük hayat içinde çiftlerin yakınlaşmasını görebildik. 2 ve son kitapta ise erkek karakterlerin ne ara aşık olduğunu anlamadım bile.
Yine de seri genel olarak güzeldi. Yazar bu alandaki favori yazarım hala değil ve olacağını da sanmıyorum ancak diğer kitaplarını da okumaya başlayacağım.
Kitap kısa olsa da yavaş ilerleyen bir kitap. Bunun nedeni yazar bu kitapta bambaşka bir anlatım tarzı geliştirmiş. En azından benim hissettiğim buydu. Kitap öyle bir yazılmış ki sanki hiç betimleme yok gibi (gerçekte olsa bile daha derin düşünmeye ve boşlukları doldurmaya çalışıyor insan okurken) ve olaylar kopuk gibiydi. Oysa hiçbir eksik ya da kopukluk yok, yazar yarattığı boşluk hissini okuyucuya doldurtmuş. Uzun zamandır okuyupta duygusuna bu kadar kapıldığım bir kitap olmamıştı. Kitabın baştan sonuna o gerilim hissini hissettim. Olayları, mekanları zihnimde canlandırmak gerilim hissini başlı başına arttırdı. Öyleki kitap akışı günün tüm saatlerinde olsa da bana hep gecenin alacakaranlık olduğu belirsiz bir zaman gibi hissettirdi.
Bu tarz romanları sevenlere öneririm. Ama benim gibi okuduğunuz kitabın duygusuna çok kapılıyorsanız, yoğun bir gerilim ve belirsizlik hissiyle okuyacağınız söylemem lazım.
