Leman Humbetova

Ama aynı zamanda ve aylardan sonra ilk kez, kendi sesimi apaçık duydum. Bunun zaten ne zamandır kulaklarımda çınlayan ses olduğunu fark ettim, işte o an tüm bu zaman boyunca kendi kendime konuştuğumu anladım.
Reklam
Kesin olarak söyleyebileceğim tek şey, annenin ölmemiş olmasını tercih edeceğimdi.
“Söyleyecek fazla bir şeyim hiçbir zaman olmadı. Ben de sustum,” diye karşılık verdim.
Yine bir süre sustuktan sonra tuhaf biri olduğumu, beni hiç şüphesiz bu yüzden sevdiğini ama belki de günün birinde, yine aynı sebepten ötürü benden nefret edeceğini mırıldandı.
Hayatınızda bir değişiklik yapmak hoşunuza gitmez mi, diye sordu. Ben de insanın hayatını hiç değiştirmediğini, her hayatın az çok aynı olduğunu, buradaki hayatımdan hiç şikayetçi olmadığımı söyledim.
Reklam