Communiste
@Lyudmila_
Şu anda okuduğu kitaplar
"Hatırla sevgili" tadında...
Puan vermedi·592 syf.··
Beğendi
·2026 7. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 25 Mayıs 2026 00:36
Hikmet Hükümenoğlu'nun kalemiyle tanıştığım ilk kitap. Çok beğenilen 2 kitabını almıştım, iyi ki almışım.
Anlatımı akıcı, sade ve sürükleyiciydi.
Öyle olmasa bitmesi mümkün değil zira 592 sayfalık bir eser. Körburun; gerçekte var olmayan Marmara denizinde bir ada.
Kitap 6-7 eylül olaylarıyla (1955) başlayıp 1990'lara kadar yaşanılan tüm siyasi olayların, o çok çalkantılı yılların gölgesinde geçiyor. Karakterler çok derin ve samimi anlatılmış fakat benim favorim Neriman ablaydı.
Bana 2007 yılında tv'de yayınlanan "Hatırla Sevgili" dizisini anımsattı okurken ama tabi kitabın siyasi yanı dizideki kadar yoğun değil.
Tek eleştirim şu olabilir olayların akışı yerine karakterlerin iç dünyasına çok fazla yer verilmiş bazen sıkıldığım anlar oldu.
Sayfalarca inceleme yazmayacağım.
Tanıştığıma memnun oldum sayın 
Hikmet Hükümenoğlu bir sonraki kitabınızda görüşmek dileğiyle..
İlgilisine tavsiyedir.
Hikmet Hükümenoğlu bir sonraki kitabınızda görüşmek dileğiyle..
İlgilisine tavsiyedir.
Troya/Troas/Troia/İllium/Wilusa ya da son ismiyle TRUVA.
On katmanlı bir şehir için haklı bir isim listesi.
Kitap, 95 basım fakat oldukça etkili.
Troyanın 5000 yıllık tarihini katman katman anlatıyor. İlk kazıdan 90 lı yılların ortasına kadar yapılan tüm kazılarda bulunan eserler ve bu eserlerin başına neler geldiği, ülkeler arası yolculukları (kaçırılma hikayeleri), şu anki güncel durumlarına kadar ciddi bilgiler veriyor.
Tüm bu bilgiler ömrünü Troya kazılarına adamış olan, Schliemann'ın büyük hırsızlığından 50 yıl sonra Türk yetkililer tarafından kazı izni verilen tek kişi olan, hatta zamanla Türk vatandaşlığı alarak ismine "Osman" ismini ekleyen Alman arkeolog Manfred Osman Korfmann ile yapılan röportajlar ışığında aktarılıyor.
Çünkü yazarımız kazıları çok yakından takip eden meraklı bir gazeteci Birgit Brandau.
Manfred Osman Korfmann aynı zamanda bugün Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'de Arkeoloji dersleri veren, 40 yıldır TRUVA kazılarında büyük emek harcayan, şu an da Troya Kazı Başkanı olan Prof. Dr. Rüstem Aslan'ın da hocasıdır.
Arkeolojiyle ilgilenenler için çok detaylı anlatımlar var. Tarih kısmı o güne kadarki edinilen bilgiler ışığında kısıtlı. Yani tarihi bilgiler güncel değil ama kitap Troya'nın temelini oluşturması bakımından eşsiz.
Çok ciddi bir emek var. Memleket toprakları içerisinde çocukluğumdan beri çok sık ziyaret ettiğim Truva'nın bin yıllardır başına gelenleri onu bulup çıkaranlardan okumak çok keyifliydi. Meraklısına tavsiyedir. (Arkeoloji)
Not: Akademik bir kitaptır. Aşk, ihtiras ve mitleri bu kitapta bulamazsınız. Bilinen Troya savaşına da mit olarak değil, buluntular ekseninde yer veriliyor.
Muazzam bir emek.. Harika bir çalışma.
Öncelikle bir Çanakkale'li olarak Sayın hocam İsmail Sabah'a bu mükemmel çalışma için teşekkür ediyorum. Bildiğiniz bütün Çanakkale kitaplarını unutun. Çünkü piyasada olan kitaplar size hayal ürünü şeyler okutuyor. Uzun beyaz bulutla kaybolan askerler, iman gücüyle kaldırılan mermiler vs.hep aynı hikayelerle yazılmış farklı kitaplar. Kahramanlıkların hayal ürünü şeylerle basitleştirilmesine çok üzülüyorum. Çünkü Çanakkale'de herşey çok gerçekti. Mühimmatsızlık, açlık, uykusuzluk, hava şartları, arazi şartları işin gerçek olan kısmıydı.
Tüm bu gerçeklik içerisinde Çanakkale savaşı dendiğinde akla ilk gelen 57.Alay'ı, Yarbay Mustafa Kemal ile Arıburnu taarruzunu ve Anafartalar Grup Komutanı Mustafa Kemal ile de Conkbayırı taarruzunu okuyoruz. İşin duygusal yanından çok askeri anlamda taktik savaşlarını,bölgedeki tüm alayları, bölükleri, taburları... Kim nereye gitmiş, hangi cephe neredeymiş, karşısında kim varmış, Anzaklar ne yapmış, Türkler nasıl karşılık vermiş? Kısacası savaşı tüm gerçekleriyle okura sunmuş İsmail Sabah. Doğru bilinen yanlışları, yanlış bilinen doğruları tek tek araştırmış. Bu bakımdan kitaba bayıldım. Çanakkale şehitliklerine bir kere gittiyseniz bölgeyi anlamanız zor olabilir. Yazar aralarda verdiği küçük haritalarla her ne kadar bunu engellemeye çalışmış olsa da okurken yanınızda mutlaka Çanakkale Muharebelerine ait bir harita bulundurun. Bana çok faydası oldu (Çanakkaleliyim ve bölgeyi sayısız kez gezdim ona rağmen)
57.Alay ve büyük büyük dedem Kahraman Ezineli Yahya Çavuş nezdinde tüm şehitlerimizin ruhu şâd olsun.
25 Nisan Arıburnu çıkartması tarihine yaklaştığımız şu günlerde kitabı bitirmiş olmanın üzerimde duygusal bir etkisi de oldu tabi ki.
Çanakkale savaşı çok büyük bir Külliyattır. Öyle 18 Martta olup bitmemiştir. 8 ayın her günü, her
Ölüm, sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.
Kitap şimdi bitti ve ben gözümde yaşlarla yazıyorum bu incelemeyi. 2024 Kasım'ında annesini kanserden kaybetmiş biri olarak kitabın bana hissettirdiklerini anlatmam mümkün değil. Yazarın acısını, yalnızlığını ve yas sürecini okurken o kadar çok kendimi buldum ki satırlarında..
Neyse uzun incelemeleri yazmayı da, okumayı da sevmiyorum. Özetle, anlatması zor ama şöyle söyleyebilirim eğer çok sevdiğiniz bir yakınınızı kaybettiyseniz bu kitabı bi başka okursunuz. Mesela ben annemi kaybetmiş olmasam bu kitabı nasıl okurdum diye düşündüm çoğu kez. Yine hüzünlenirdim elbet (çünkü yazarın duyguyu geçirme yeteneği çok iyi.) ama bu kadar dağılmazdım. Her satır bu kadar içime işlemezdi diye düşünüyorum.
Yazarın kalemini çok sevdim.
Farklı bir anlatım tarzı ama çok hoş.
O yüzden yaklaşan kitap fuarında diğer kitaplarını da alacağım.
Teşekkürler Georgi, kalemine, duygularına sağlık.
Eminim ki babanın mezarında açan çiçekler bambaşka bir şevkle açıyordur. 🪻
Ve...
Umarım sevdiklerimiz onlar gittikten sonra nasıl zorlandığımızı görmüyorlardır.
Okuyunuz ve lütfen OKUTUNUZ.!
Ne çok travmayla büyümüşüz. Aslında hepimiz yanlış yetiştirilmişiz. Çocuk yetiştirmenin önemli bir "sorumluluk" olduğu bilinci ne yazık ki yüzyıllardır bizim topraklarda farkına varılmamış bir gerçeklik.. Saniye hocanın nerdeyse her cümlesi bana bunu hissettirdi. Hep klişeler.. Hep geleneksel yöntemler.. Anne-babadan ne duyup, ne gördüysek kopyala-yapıştır usulü çocuklar yetiştirmişiz. Buna benim anne babam da dahil. Şimdi de diyoruz ki neden yozlaştık? Birçok sebebi var elbette ama çocuklara nasıl davranacağımızı asla bilmemekle başlıyor bu iş. Sonra hoop ergenlik..kavgalar, çatışmalar, isyana karşı şiddet.. Şiddetin her türlüsü psikolojik veya fiziksel.. Sonra halk tabiriyle "kocaya kaçan kızlarımız" veya "madde bağımlısı erkeklerimiz". Neden bu kadar çok kadın cinayeti? Neden bu kadar çok sapık? Neden hayvanlara yaşam hakkını çok gören bir zihniyet? Bir sürü "NEDEN" lerimiz var değil mi? İşte hepsinin cevabı aslında tam olarak burada. Ailesiyle bağları oluşmamış veya kopmuş, bu süreçte de akışına bırakılmış çocuklar/çocuklarımız.. İlk eğitim ailede başlar evet ama ya ebeveynler de eğitimsiz ise? İlk eğitiminde çocuk şiddet, küfür, baskı, istismar vs gibi şeyleri öğreniyorsa? Bunu yıllar sonra düzeltmeye çalışmanın çok zor olması? Peki yanlış geçen onca yılda o çocuğun aldığı yanlış kararlar, yaptığı yanlış eylemler? Sonrası ya felaket, ya da psikolog odalarında geçen bir ömür. Bir an önce ebeveynlik eğitimi vererek çocuk sahibi olma konusunda birşeyler yapmamız lazım. Kitabın mümkün olduğunca çok fazla ebeveyne ulaşması gerektiği DÜŞÜNCESİNDEYİM. Çok sade, basit ve çok tatlı bir dili var hocamızın. Kimse okurken zorlanmaz. Zaten bilgileri kurguyla birlikte verdiği için mutlaka kendinizden birşeyler buluyorsunuz. Doğru yöntemleri de psikoloji ve anatomiyle yani