Muhammet Çelik
@M5361
Türkçü, Muhafazakar, Ülkücü
Ahmet Alp ile Almıla Nisa'nın babası
Atsız'ın bir kitabını bile okumamış okurlara geri takip yapmıyorum.
Saygılarımla
Doktora
Rize, Trabzon
Rize
516 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilge Kral Aliya İzetbegoviç'in kendi ifadeleri ile hayati. İlk mücadele dönemi, ilk hapis, ardından kısmen daha dingin bir hayat ve bu hayatı değiştirecek ilk gelişme olan 1984 tarihli 2. hapis.
Sonrası ise bizim yaş dönemimiz tarafından yaşanarak öğrenildi. Hapisten çıkan İzetbegoviç, cumhurbaşkanı olması, halkın Bosna Hersek'i Yugoslavya'dan ayrılma kararı alması, savaş savaş savaş.... Sonrası haksız adaletsiz barış. En nihayetinde görevden kendi isteği ile ayrılma.
Bu hatıratlarda daha çok siyasi bir kişiliğin siyasi mücacdele dökümanlarını görüyorsunuz. KEşke daha çok olay endeksli olsaydı. Yine hatıraların büyük kısmı kendi tekrar eden onlarca konuşma metni. Artık sonlara doğru okurken bayağı sıkıcı gelmeye başlıyor.
Son olarak döneminde Türkiye'nin gerçekten ne kadar güçsüz olduğunu bir kez daha gördüm. En alakasız devletler bile gerek temas grubunda, gerekse barış görüşmelerinde varken Türkiye'nin hiç esamesi bile okunmuyor. Oysa Sırplar Boşnakları Türk dölü oldukları iddiası nedeniyle öldürüyorlardı...
Atsız Bey'in bilinen mektuplarının bazıları. Dönemin haberleşme metodum olduğunu düşündüğümüz de muhtemelen çok daha fazla mektuptan elimize ulaşanlar.
Kitap hakkında fazla durmadan Mektuplardan aldığım izlenimler şöyle;
Atsız iyi vefalı bir dost.
Gerektiği yerde nüktedan. Hatta mektupları okurken sık sık sırıtıyorsunuz.
Nazik bir beyefendi.
Mektuplara hapis, hastalık ve başka nedenlerden dolayı geç cevap verdiği durumlarda özür diliyor, (Sanki mektup yazmak zorunda gibi)
Tahminim her yazana cevap veriyor.
Hakkında yanlış kanılarınızı yenmeniz için okumanızı tavsiye ederim.
Başlarda klasik olmayan muhalefet cümleleri sandım. Aslında uzun bir giriş varmış, ardından hem rakamlar, hem çözüm önerileri ile saltolar başladı. Aradığım bilgilerin tamamını okudum diyebilirim.
Dünyanın en şanslı ama en beceriksiz belki de en çok haini olan ülkeyiz. Kime sorsanız bu toprakları bu bayrağı çok seviyordur. Ama haydi bu bayrak için bu topraklar için bir şeyler yapalım desek veya hakkın olmayan rant için ısrar etme desek muhtemelen çok kişi gerçek yüzünü gösterecektir.
Yazarın kendi cümlesiyle tarım: "Tarım, en az savunma sanayii kadar önemlidir. Tarım milli egemenlik demektir."
ara ara tekrar eden cümleler dışında güzel bir kitap. Tavsiye ederim.
